Accepteer cookies om deze inhoud in te laden.

Dit laatste voorbeeld demonstreert op een intrigerende manier hoe complex het ontwerpen van het sociale in de praktijk blijkt te zijn. Terwijl de initiatiefnemers de opkomst van digitale technologieën al vroeg herkenden als een middel om de democratie steviger in de samenleving te verankeren – de afstand tussen burger en bestuurder loste in de digitale ruimte immers vrijwel op – illustreren de opeenvolgende groeistuipen van De Digitale Stad een groeiend dilemma. Toen de digitale burgers steeds sterker begonnen aan te dringen op een democratisch bestuurde digitale ruimte, ging dat de stadsbestuurders te ver. De initiatiefnemers verlegden hun werkterrein naar commerciële (xs4all) en institutionele (De Waag) spin-offs, wat achteraf gezien in een notendop de aanstaande wereldwijde transformatie van het Internet vooraf spiegelde. De Digitale Stad verdween van de radar.

Om recht te doen aan de veelzijdigheid van de verschillende perspectieven wordt iedere ruimte in Het Ontwerp van Het Social door andere ontwerpers vormgegeven. De persoonlijke lezing die zij aan hun onderwerp geven, zorgt ervoor dat elke kamer een eigen wereld verbeeldt. De kamers zijn bovendien allemaal voorzien van een specifieke interactieve toevoeging, in de vorm van een radiostudio, een maakplek of bijvoorbeeld een online-bibliotheek. Bovendien – en die tendens is sinds 2020 door de effecten van de coronapandemie in een stroomversnelling geraakt – beperkt Het Ontwerp van Het Sociale zich niet tot een louter fysieke installatie. De tentoonstelling is zowel on site als online toegankelijk. Met ingang van 2021 opereert Het Nieuwe Instituut als één ‘hybride huis’ waarin het digitale niet meer als een toegevoegd element bij een overheersend fysiek programma fungeert, maar de twee benaderingswijzen een ondeelbare eenheid vormen. Elk met hun eigen karakteristieken en mogelijkheden. Als multidimensionale installatie toont Het Ontwerp van Het Sociale hoe het instituut erfgoed, onderzoek en innovatie in de ontwerpculturen wil ontsluiten. De fysieke installatie biedt een complementaire zintuiglijke ervaring die hier voor langere tijd stolt, terwijl de digitale component onderdeel wordt van het levende archief van Het Nieuwe Instituut.

 

Het ontwerp van het sociale is mede mogelijk gemaakt door: